Moim głównym biznesem jest produkcja kontraktowa perfum pod własną marką. Dzisiaj chciałbym nieco przybliżyć ten proces oraz wskazać najważniejsze kwestie.

Moje życie zawodowe w głównej mierze skupia się na współprowadzeniu firmy kosmetycznej – City Cosmetics, której częścią jest AromaPartners. Na co dzień produkujemy perfumy dla firm oraz marek (również osobistych czyli np. dla infuencerów), które nie dysponują własną fabryką, ale chcą aby perfumy stanowiły część ich asortymentu. Muszę z pełnym przekonaniem stwierdzić, mimo pewnego braku obiektywizmu, że perfumy to świetny produkt dla naprawdę wielu brandów, w łatwy sposób przyswajający konotacje marki oraz pozwalający na sprzedaż z wysoką marżą.

Na blogu AromaPartners udostępniłem ostatnio artykuł, który stanowi w zasadzie instrukcję dla wszystkich, którzy chcieliby zlecić produkcję kosmetyków. W końcu temat może być dla wielu osób bardzo ciekawy i perspektywiczny.

Czego się dowiesz z artykułu?

W artykule omawiam wiele kwestii, w tym :

• jakie są zalety zlecania produkcji (oraz czy można produkcję przeprowadzić samemu),
• jak ważna jest strategia,
• czy trzeba mieć zarejestrowaną firmę,
• jakie są minimalne zamówienia,
• czy zawsze trzeba podpisywać umowę,
• z jakimi modelami współpracy można się spotkać w branży kosmetycznej.

***

Zachęcam serdecznie do lektury. Link ( Produkcja perfum pod marką własną – wszystko, co musisz wiedzieć na start ) prowadzi prosto do artykułu na AromaPartners. Od razu będziesz mógł, jeżeli będziesz chciał, poczytać więcej o firmie,  zapoznać się z innymi artykułami na blogu, które omawiają wiele kwestii związanych z produkcją perfum czy branżą kosmetyczną oraz poznać odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania.

Oczywiście, jeżeli będziesz chciał stworzyć własną markę perfum, polecam AromaPartners. Produkujemy perfumy kontraktowe zarówno dla dużych marek, jak i dla początkujących brandów czy influencerów. Naszą przewagą jest partnerskie podejście – łączymy produkcję z doradztwem w zakresie strategii, brandingu i designu, dzięki czemu możemy realnie wspierać rozwój marki na każdym etapie.

Są różne modele feedbacku. Lepsze i gorsze. Mam swojego faworyta, o którym piszę w poście. Jednak jest jedna najważniejsza rzecz, absolutna podstawa, bez której feedback może przynieść więcej szkody, niż pożytku.

Kiedy ktoś wspomina o modelach feedbacku, eksperci ds. zarządzania i doświadczeni menedżerowie ziewają, a pracownikom włącza się zespół stresu pourazowego. Oto kierownik będzie przemawiał. Powie coś miłego (albo i nie), potem przejdzie do meritum z krytyką, a na koniec doda coś na osłodę – czego i tak już nikt nie słucha, pogrążony w zadumie po otrzymaniu „konstruktywnej informacji zwrotnej”.

Brzmi znajomo? Podałem schemat popularnej „kanapki”, która nieco obraża inteligencję rozmówców, ale czasami potrafi być skuteczna. Czasami. Nie zawsze. Są jednak inne modele, niektóre równie „skryptowe”, inne nieco bardziej stawiające na zrozumienie natury feedbacku, dzięki czemu są skuteczniejsze. O tym za chwilę.

Najważniejsze zasada feedbacku

Absolutnie kluczową rzeczą, kiedy udzielasz informacji zwrotnej, jest cel. A menedżer odpowiadający za pracę zespołu powinien mieć inny cel, niż kierowca, któremu ktoś zajeżdża pas. Słowem – jego celem powinna być poprawa pracy pracownika (lub teamu), a nie wyżycie się i uwolnienie od własnej złości.

W skrócie:

• celem nie jest: oczyszczenie się z własnych emocji i przeżycie emocjonalnego katharsis, wyładowanie frustracji, znieważenie pracownika;
• celem zaś powinno być udzielenie feedbacku w taki sposób, aby pracownik wiedział co zrobił źle (lub dobrze, jeżeli feedback jest pozytywny, a czasami powinien taki być*) i co ma poprawić (lub kontynuować robienie czegoś dobrze). Miło kiedy rozmowa kończy się pewnym planem działania lub strategią ewaluacji.

Błędy menedżerskie

Bardzo często kierownicy wykorzystują feedback, żeby powiedzieć kilka gorzkich słów, dać naganę lub karę finansową. Czasami powiedzą czego oczekują, ale zdecydowanie rzadziej są to jasne wytyczne wraz z instrukcją, backup planem i przedstawienie gotowości wsparcia, a częściej jest to chłodna formułka: „ma być tak i reszta mnie nie interesuje”.

Nie twierdzę, że nie należy czasem powiedzieć czegoś bardziej dosadnie lub szczerze (doradcy którzy upierają się, aby zawsze używać okrągłych słów to zazwyczaj również ci, którzy nie znają realiów pracy operacyjnej). Nie mówię też, że czasami nie trzeba odwołać się do kary porządkowej. I w końcu nie mówię, że każda rozmowa ma być godzinną analizą w gabinecie. Mówię jednak o tym, żeby rozmowie zawsze przyświecał cel, którym jest poprawa. Dobry menedżer powinien znać mechanizmy psychologiczne i społeczne chociażby w stopniu podstawowym i powinien wiedzieć, jak w danej sytuacji należy podejść do rozmowy.

Różne style zarządzania

Istnieją różne style zarządzania. Część omawia tzw. siatka menedżerska (Blake i Mouton). Można zarządzać w sposób, między innymi, autokratyczny jak i demokratyczny. Żaden nie jest lepszy – każdy sprawdzi się lepiej w różnych organizacjach. Przykładowo, ciężko by było sobie wyobrazić wojsko zarządzane w sposób liberalny lub agencję kreatywną dowodzoną autorytarnie.

Jak przeczytasz w linkowanym powyżej poście, najlepszym rozwiązaniem będzie przywództwo sytuacje i dopasowywanie stylu kierowania do firmy, osoby i przede wszystkim sytuacji. Przeczytasz tam również nieco więcej o samych stylach zarządzania (wg siatki menedżerskiej).

Tak samo jest z feedbackiem. Czasem wystarczy szybkie zwrócenie uwagi w przelocie, a czasem niezbędna będzie dwugodzinna interwencja z planem wdrożeniowym. Jednak, powtórzę, najważniejsze to osiągnąć cel.

Sytuacja z prawdziwego życia

Pracownik w mojej firmie popełnił błąd. Duży. Ale każdemu się zdarza. Można było wyciągnąć konsekwencje służbowe. Można było nawet odwołać się do kary pieniężnej. Ale nie było sensu.

Pracownik był bardzo dobry w tym, co robi i na ogół się nie mylił. W tej sytuacji wiedział dokładnie co zrobił źle. Przejął się tym. Gdyby tak nie było – może i ja bym się zachował inaczej, ale w tym wypadku nie było sensu jeszcze bardziej go dołować. Nic by to nie dało, a wprowadziłoby dużo złej energii oraz mogłoby skutkować przyszłym paraliżem decyzyjnym pracownika („boję się coś zrobić lub decydować, bo może się to dla mnie źle skończyć”). Czasem trzeba ludziom pozwolić się mylić i uczyć ich, aby się mogli poprawić.

Ja osiągnąłem cel. Pracownik jest bardziej uważny. Dodatkowo wie, że ma we mnie wsparcie. Nie trzeba było tutaj robić mu kazania i grozić konsekwencjami.

W innych przypadkach, szczególnie kiedy pracownik mnie lekceważy i nie wykazuje chęci poprawi, muszę zadziałać bardziej stanowczo. Tak jak wspominałem – dobry menedżer ma różne techniki oraz wiedzę, kiedy jaką użyć.

*Feedback pozytywny

Wielu kierowników zapomina o pozytywnym feedbacku. Jeżeli ktoś coś robi dobrze – pochwalmy go. Nie tylko zwiększymy morale i po ludzku wykażemy wdzięczność, ale również utrwalimy dobry kierunek pracy i rozwoju. Nazywa się to wzmocnieniem pozytywnym i jest kluczowe w psychologii behawioralnej.

Pamiętaj, że pochwalenie kogoś również jest oznaką asertywności i nie zabiera ci autorytetu. A wręcz przeciwnie – wzmacnia go.

Model CONNECT

Obiecałem, że napiszę, jaki model feedbacku uważam za skuteczny. Jest to CONNECT, który stanowi bardziej nadanie kontekstu niż jest skryptem. Więcej napisałem w poście: Przyjazdy feedback wg modelu CONNECT. Zachęcam do lektury.

Podsumowanie…

… będzie krótkie i będzie dotyczyło uniwersalnej prawdy nie tylko dla udzielania informacji zwrotnej, ale ogólnie dla zarządzania: zawsze patrz na cel i to, jak w najbardziej optymalny sposób możesz go osiągnąć. Dzięki temu będzie rosła głównie twoja firma, a nie twoje ego.

Ukończyłem program omawiający praktyczne aspekty sztucznej inteligencji. Jeden z bardziej popularnych i polaryzujący – ze względu na zagadnienie, cenę oraz postać Jakuba Roskosza. Czy było warto?

W końcu przerobiłem cały Business Programme AI – kurs, o którym sporo się mówiło ostatnimi czasy, jak zresztą w ogóle o sztucznej inteligencji. Dzisiaj dzielę się moją opinią na jego temat, aby każdy mógł przemyśleć, czy dla niego podobne szkolenie będzie stanowiło faktyczną wartość.

Zaczniemy od recenzji właściwej, czyli od merytoryki (bo to kluczowe), doświadczenia podczas użytkowania (ponieważ dobrze przygotowany proces również jest bardzo ważny) oraz estetyki i jakości wykonania. Potem poruszę dodatkowe kwestie i odpowiem na pytania takie jak:

• czy to ważne (i dlaczego tak), że Jakub Roskosz firmuje ten program i jakie kontrowersje mogły być z tym związane?
• dlaczego wybrałem właśnie ten program?
• czy nie jest przypadkiem za drogo?
• czy warto (czy się zwraca)?
• po co (przecież wiedza leży na ulicy)?
• czy są jakieś wady?

Wtrącę jeszcze – recenzja nie jest sponsorowana. Program zakupiłem sam. Nie znamy się prywatnie z Jakubem Roskoszem. Zacznijmy zatem.

Nazwa: Business Programme AI

Twórcy: Ecadeo; wykłady prowadzone przez Jakuba Roskosza, dr Zuzannę Witek i Damiana Jemioło

Program, na dzisiaj (9 kwietnia 2025 r.) zawiera 23 odcinki w formie wideo (niektóre wzbogacone o dodatkową część praktyczną), 9 dodatków w formie e-booków, 2 newslettery i jeden wywiad.

Recenzja właściwa

Kurs, wbrew pozorom nie jest prowadzony głównie przez Jakuba Roskosza (ale również). Większość wykładów prowadzi Damian Jemioło, który na co dzień pracuje przy tworzeniu contentu. Część odcinków jest prowadzonych przez doktor nauk prawnych Zuzannę Witek, która specjalizuje się w nowych technologiach.

Odcinki przeważnie nie są długie. Krótsze mają w okoliach 8-15 minut, większość około pół godziny, a niektóre są dłuższe. Niby nie ma ich wiele i nie są zbyt długie, ale ja postanowiłem, że dziennie nie będę przerabiał więcej niż 1 materiał. Dla mnie liczy się przyswojenie wiedzy, a nie jak najszybsze uzyskanie certyfikatu (w sumie do tego wystarczy sobie wszystko „odklikać” i takowy pobrać), a że treści jest mimo wszystko dużo i jest warta zapamiętania – wolałem się uczyć wolniej.

Najważniejsze, czyli merytoryka. Część rzeczy wie każdy. To ta mniejsza część. Większość stanowiła dla mnie mnie novum lub chociaż jakąś inspirację. Wiedza jest rzetelna i przekazywana przez praktyków, więc można śmiało czerpać, bez sprawdzania w Google, czy na pewno nikt nas nie okłamuje.

Damian Jemioło tłumaczy jak używać sztucznej inteligencji w sposób efektywny, jakich błędów unikać i gdzie można ją wykorzystać. Porusza również tematy związane z tworzeniem grafiki i audio oraz pokazuje kilka dodatkowych narzędzi, takich jak np. NotebookLM, który stał się moim ulubionym – zaraz pod ChatGPT.

Dr Zuzanna Witek omawia tematy prawne i etyczne. Mówi sporo o regulacjach prawnych w dziedzinie sztucznej inteligencji, porusza kwestie cyberbezpieczeństwa i etyki.

Z kolei Jakub Roskosz skupia się na tematach biznesowych przekazując sporo wiedzy, wartościowe wskazówki oraz opowiada, czego się nauczył o AI na Harvardzie.

Są również dodatki, w których autorzy przekazują dodatkowe porady w kwestii pisania promtów, dają instrukcję z checklistą do wdrożenia AI w firmie, listują podcasty i książki z dziedziny sztucznej inteligencji czy robią podsumowanie narzędzi wraz z cennikami.

Podsumowując kwestie merytoryczne – jest dobrze, jest dużo i jest mądrze. Nie jest nudno i sam byłem zaskoczony wieloma rzeczami.

Każdy, kto miał do czynienia z zarządzaniem procesami, lean management czy user experience, wie jak ważne jest doświadczenie użytkownika podczas korzystania z platform e-learningowych. W końcu to sprawia, że wracamy do nauki chętnie, a nie narzekamy, że znowu coś nie będzie działało. Tutaj działa. Jest ładnie i przejrzyście. Logujemy się w prosty sposób, możemy odznaczać przerobione materiały a nasz postęp procentowy jest automatycznie liczony. Prosto i czytelnie, czyli podstawa UX. Działa to na desktopie i mobile. Mi to wystarcza.

Co do estetyki i jakości wykonania – na tym akurat najmniej mi zależy, ale w sumie lubię jak jest ładnie. A jest. Nagrania mamy możliwość odtwarzania nawet w 4K, więc można zrobić użytek z dobrego telewizora.

Podsumowując recenzję właściwą – jest bardzo dobrze. Zakładam jednak, że równie ważne jak recenzja, są odpowiedzi na pytania, czy nie lepiej było wydać pieniądze u kogoś innego, lub w ogóle ich nie wydawać. Mam nadzieję, że w dalszej części odpowiem na te pytania wyczerpująco.

Program firmuje Jakub Roskosz – co to zmienia?

Zależy dla kogo. Jakub Roskosz oprócz tego, że osiąga bardzo dużo w biznesie, to jest też znany. Jak w przypadku każdej znanej postaci, wśród jego publiczności znajdą się osoby, dla których jest on wzorem, osoby które go lubią i szanują, osoby które go nie lubią oraz oczywiście hejterzy.

Wciąż pamiętam zamęt, jaki był na grupach zegarkowych przy okazji kursu na ten temat. Bo kiedyś gdzieś coś powiedział, co nie było zweryfikowane, bo dużo każe sobie płacić, bo wiedza jest na ulicy, bo ktoś by to zrobił lepiej. Nie wiem jaka była jakość kursu, ponieważ go nie kupiłem. Wiem natomiast, że osoby, które go hejtowały były z gatunku tych, którzy narzekają na influencerów, że ci za dużo zarabiają. Skoro to takie łatwe – niech każdy stworzy markę osobistą i sprzeda kurs, szczególnie jak ma większą wiedzę. I tutaj się pojawiały komentarze w stylu „mi to by było głupio” i tym podobne. Powiedzieć, że nie do końca w to wierzę, to nic nie powiedzieć.

Dla mnie to, że Jakub Roskosz firmował Business Programme AI miało same zalety:

• ma doświadczenie w realizacji podobnych kursów i zbiera dobre opinie. Więc mamy jakąś weryfikację;
• to człowiek, który realnie działa i ma realne biznesy. To znaczy, że raczej jest odpowiedzialny za zawartość i chce to zrobić dobrze;
• jako, że realnie działa z sukcesami – w prawdziwym, namacalnym biznesie – czułem że mogę zaufać temu, że nauczę się przydatnych rzeczy;
• skończył, na Harvardzie, program na temat sztucznej inteligencji w biznesie – jest więc spora szansa, że wie o czym mówi.

Oczywiście uznana marka osobista pozwala dyktować większe ceny. Ale cóż – tyle się płaci za nieco większą pewność. Zresztą o cenie za chwilę napiszę, bo szczerze – nie było źle.

Dlaczego wybrałem ten program?

Jeżeli miałbym kupować podobny kurs to albo od Szymona Negacza (uwielbiam jego podcasty), albo od ICAN (ukończyłem u nich Management i było świetnie). Wiem, że co druga firma i co drugi influencer robią szkolenia ze sztucznej inteligencji. Niemniej wolę zapłacić więcej za coś porządniejszego, niż mniej za coś, czemu nie ufam i bym musiał wszystko sam weryfikować. Szczególnie że czas, jaki poświęcam na przerobienia szkolenia również ma wartość i swoją cenę.

Wybrałem ten program, ponieważ ufałem, że warto. Innym nie ufam. Tylko tyle i aż tyle.

Już dwukrotnie poruszyłem aspekt ceny. Pochylmy się nad tym tematem.

Czy nie za drogi taki kurs?

Cena 5999 zł, która widnieje teraz na stronie to faktycznie wysoka kwota. I tak, trzeba się poważnie zastanowić. Z drugiej strony, można się zapisać na wszystko, co jest do zapisania (informacje o tym są na profilu Jakuba Roskosza i Ecadeo) i uzyskać cenę dużo niższą. Ja kupiłem w preorderze za 2999 zł. Brutto. Na firmę, więc po odliczeniu VATu mamy całe 2438,21 zł.

W każdym razie – czy nie jest za drogo? Jeżeli kupujesz kurs, bo chcesz, aby ChatGPT opowiadał śmieszniejsze żarty, to 100 zł byłoby zbyt wygórowaną ceną. Jeżeli to ma ci usprawnić biznes, ustrzec przed kosztownymi błędami (np. prawnymi), to patrzysz na to, czy się zwróci. Mi się zwrócił. Jeżeli prowadzisz biznes, to myślę, że nawet ta najwyższa cena ci się zwróci.

Czy warto (i czy na pewno się opłaca?

Jak już wspomniałem, to zależy od tego, do czego użyjesz (lub już używasz) AI oraz jaki masz lewar. Jeżeli masz firmę, to na pewno. Jak? Na przykład:

• mniej czasu będziesz poświęcał żmudnym czynnościom. Dzięki temu lepiej zajmiesz się tym, co stanowi wartość. To dobra droga to zwiększenia dochodów;
• będziesz mógł robić dla klientów (i nie tylko) wartościowe rzeczy, które do tej pory wydawały się zbyt trudne lub zbyt drogie do wdrożenia;
• być może nie będziesz musiał zwiększać zatrudnienia, bo okaże się że można zoptymalizować czas pracy – i swój, i pracowników;
• lepiej zabezpieczysz się w umowach z agencjami kreatywnymi, które korzystają z AI, dzięki czemu nie będzie problemów z prawem autorskim, a ty nie wydasz pieniędzy na zapisy umowne, które na gruncie prawa nie są wiążące;
• nie zostaniesz pozwany za łamanie praw autorskich i inne naruszenia (o których mówi dr Zuzanna Witek);
• łatwiej wypromujesz swoje media (blogi czy społecznościówki).

Można więc sporo oszczędzić i sporo zarobić, co wpływa dodatnio na dochód. Ale w przypadku biznesu, czasami jedna rozmowa zmienia twoje życie (pisałem o tym tutaj). W przypadku osób, które nie mają firmy – zapewne też kurs się opłaci, szczególnie jeżeli:

• pracodawca (lub przyszły pracodawca) doceni, że zrobiłeś takie szkolenie;
• lepiej ogarniesz swoje CV i będziesz robił lepszy research na rynku pracy (tak, AI w tym ci pomoże i jest na ten temat udostępniony specjalny materiał).

Po co (przecież wiedza jest na ulicy)?

Jasne, że jest. Teraz, dzięki, nomen omen, sztucznej inteligencji, jeszcze łatwiej ją posiąść. Możesz nawet poprosić ChatGPT, aby ci ułożył dedykowany kurs, objaśnił narzędzia, a nawet dał checklistę. Z doświadczenia wiem, że mimo wszystko ludzie nie przerabiają często wiedzy nawet wtedy, kiedy mają ją podaną na tacy. A co dopiero szukać jej samemu. To trochę jak z walentynkami. Każdy się oburza, że na walentynki się kupuje kwiaty, bo przecież można je kupić bez okazji. Problem w tym, że ludzie, którzy tak twierdzą, wcale tych kwiatów nie kupują.

Reasumując, jeżeli uważasz, że zbierzesz wiedzę sam, będziesz codziennie używał nowego narzędzia, czytał książki, słuchał podcastów i śledził zmiany w dziedzinie sztucznej inteligencji – gratuluję, bo stanowisz niewielki procent populacji.

Ja nieco wiedzy zdobyłem w życiu sam. Nawet więcej niż nieco. Skończyłem również 2 kierunki studiów biznesowych oraz jeden, wspomniany program menedżerski w ICAN Institute. A wierz mi, że co jak co, ale wiedza biznesowa to na pewno leży na ulicy. Ale wiesz jaki jest problem? Nieco napisałem artykule na temat, czy warto iść na studia (zachęcam do kliknięcia w link), ale napiszę raz jeszcze:

• najczęściej nie wiesz, czego nie wiesz (i czego powinieneś się uczyć);
• myślisz że coś wiesz, a wcale nie (to jeszcze gorsze, bo popełniasz błędy);
• uczysz się niezweryfikowanej wiedzy (dzisiaj każdy jest „ekspertem” biznesowym, nawet 14-latkowie z dostępem do Instagrama);
• musisz poświęcić sporo czasu, aby znaleźć odpowiednią wiedzę i rzetelne źródła.

W każdym razie, ja osobiście intensywnie działam w biznesie. Piszę bloga. Czasem piszę do gazet. Mam rodzinę. Uczę się, czytam książki, trenuję sporty walki i chodzę na siłownie. Słowem – nie zostaje mi wiele wolnego czasu. Dlatego chcę mieć wiedzę gotową – rzetelną, przetestowaną i ładnie podaną.

Dodam jeszcze, że znam wiele osób, które myślą, że ogarniają AI. Z tym, że to ogarnianie kończy się na ChatGPT, i to nie do końca, bo nie wiedzą, że można stworzyć własny model (a to chyba najlepsza opcja tego narzędzia). Ponadto nie znają wielu innych narzędzi, które są również świetne (jak na przykład NotebookLM, którego sam nie znałem, ale który już mi bardzo pomógł w wielu kwestiach). To nie dziwi. Bo, powtórzę się – ludzie nie wiedzą, że czegoś nie wiedzą. Ja dopiero niedawno dowiedziałem się, czym są metarole w promptowaiu. Bez kursu wątpię, że bym w ogóle zdał sobie sprawę, że coś takiego istnieje.

Business Programme AI – co bym poprawił?

Jako, że ostatnio porobiłem trochę filmików i wiem, że przygotowanie jednej rolki na Instagram (do 3 minut) zajmuje czasem i dwie godziny, to powiem, że nic bym nie poprawił. Bo zrobienie tyle treści to naprawdę sporo pracy. Ale rozumiem, że kurs swoje kosztuje, więc oczekujemy perfekcji. Dlatego dam nie listę poprawek, ale uwag, które, byłoby miło, jakby zostały wprowadzone:

• dostęp tylko roczny – szkoda, bo potem wiedza przepada (chociaż trochę jej zostaje w głowie). Ale z drugiej strony trochę robiłem kursów i e-learningów i wiem, że to taki standard;
• grupa na Facebooku – to mówię w imieniu innych, nie swoim. Ja nie lubię takich grup, bo finalnie każdy każdego tylko chwali albo się kłóci. Jestem na kilku grupach biznesowych i wciąż bywam zszokowany tym, co tam zastaję. Pewnie kiedyś się wypiszę. Niemniej wiele osób mogłoby chcieć takiej grupy;
• brak podsumowań pisemnych – mogłoby to być użyteczne, aby szybko sobie przypomnieć daną treść. Z plusów – jest miejsce na własne notatki. Można też notować w zeszycie. Ale jakby autorzy takie podsumowanie zrobili to byłoby świetnie, szczególnie że do tego można użyć właśnie AI;
• zdarzają się literówki i przejęzyczenia – jak wszędzie, u mnie na blogu na pewno też jest sporo. Ale tam kilka kłuje w oczy. Nie zmienia to jednak nic w sensie merytorycznym i jest wybaczalne;
• częstsze update’y – mogłyby być i myślę że miałyby dużą wartość, szczególnie że świat AI się dynamicznie zmienia. Mi osobiście bardzo by zależało na update’ach prawnych. Ale może jeszcze będą;
• lista narzędzi z porównaniem – lista narzędzi jest, cenniki są, ale nie ma większych wskazówek co warto używać, co warto wybrać. A dobrze by było mieć pewien drogowskaz, bo testowanie wszystkich aplikacji może zająć naprawdę dużo czasu.

Podsumowanie

To właśnie cała recenzja. Część właściwa oraz poruszenia kwestii, na które być może wiele osób szuka pytań. Ja bym szukał. Finalnie jest bardzo dobrze i nie ma za bardzo się do czego przyczepić. Szczególnie że autorzy zaznaczają dla kogo taki program jest, a dla kogo nie (np. nie jest dla osób które chcą zgłębić techniczne aspekty).

Nie będę się doszukiwał wad na siłę. Jestem zadowolony.

Zanim przejdziesz do zaawansowanych technik negocjacyjnych, musisz koniecznie poznać ich fundamenty. Poznaj reguły wpływania na ludzi wg. Roberta Cialdiniego, eksperta w dziedzinie psychologii społecznej i autora jednej z ważniejszych lektur menedżerskich.

Jeszcze będzie o technikach stricte negocjacyjnych. Spokojnie. Ale tak jak nie zaczynasz nauki fizyki bez podstaw matematyki tak i techniki negocjacyjne należy zgłębiać dopiero po tym, jak pozna się psychologiczne podstawy. To dlatego, że same techniki negocjacyjne są zbiorem otwartym budowanym na fundamentach psychologii społecznej.

Poznanie 7 zasad wpływania na ludzi wg Roberta Cialdiniego* pozwoli Ci nie tylko zrozumieć popularne techniki stosowane w negocjacjach, ale i konstruować własne.

Trochę o tym kim jest R. Cialdini. Jest profesorem psychologii Uniwersytetu Stanowego w Arizonie, a w swoich pracach skupia się na psychologii społecznej. Jest autorem książki czy też podręcznika „Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i Praktyka” (przeczytaj moją recenzję)*. Nieco (nawet sporo) czytam o negocjacjach, sprzedaży, relacjach władzy, perswazji. Pozycja Cialdiniego jest chyba jedną z najczęściej znajdujących się w bibliografiach. Po prostu – to podstawa. To świetnie napisana lektura, którą czyta się z ogromnym zaciekawieniem, której treść jest efektem połączenia gruntownej wiedzy teoretycznej jak i praktyki, badań i obserwacji. Także przejdźmy teraz do pewnego podsumowania wspominanych przez Cialdiniego reguł.

1. Reguła wzajemności

Czyli w skrócie – jeżeli chcesz coś otrzymać, najpierw daj coś od siebie. Ludzie przez wieki byli uczeni, że za dobro należy się odwdzięczyć. Jest to tak głęboko zakorzenione w naszej kulturze, że nawet uświadomienie sobie istnienia tej reguły, nie zmienia faktu poddawania się jej sile. Oczywiście nie nic złego w tym, jeżeli druga strona nie ma złych intencji. Powinno się odwdzięczać, budować relacje czy też społeczeństwo. Jednak w biznesie… bywa różnie. Miło dostać od kogoś upominki reklamowe czy inne prezenty. Ważne jednak, żeby to nie przysłaniało meritum sprawy.

W negocjacjach często ta zależność jest widoczna między innymi przy „krakowskim targu” czyli jedna strona schodzi z ceny to druga też.

2. Kontrast

Zupełnie inaczej spojrzysz na 3 tys. zł za laptopa wiedząc, że inne podobne kosztują po 6 tys. zł. Nagle okazuje się, że to nie tak sporo. To tak jak zupełnie „bielszy” jest biały, kiedy znajduje się obok głębokiej czerni. Zaoferowanie wysokiej ceny, aby potem przedstawić ciekawą ofertę w niskiej cenie? Często w tym wszystkim chodzi to, żeby to druga oferta była wybrana.

Spójrz na ceny popcornu w kinie. Tyle pieniędzy za mały? To już lepiej wziąć duży! A, że kosztuje kilkaset procent więcej niż taki sam popcorn poza kinem? Nieistotne.

3. Społeczny dowód słuszności

„Najczęściej wybierana marka”, „produkt doceniony przez tysiące kobiet” – to utwierdza w przekonaniu, że przecież tak wiele ludzi nie może się mylić. To również jest zakorzenione w naszej kulturze, gdzie przecież w dużej mierze uczymy się poprzez obserwację innych. To również działa w social mediach – rzadko „obserwuje się” osoby z małą ilością „obserwujących”. Ale gdy „obserwujących” jest więcej….

4. Reguła zaangażowania i konsekwencji

Jak już tyle się przeszło, to kolejny krok… no niech już będzie. Już tyle zainwestowałeś to mała dopłata to nic strasznego. Często stosują tą regułę dealerzy samochodów. Kupiłeś samochód to dopłata do dodatkowych opcji wygląda naturalnie… a potem kolejna. A potem jeszcze coś.

5. Reguła lubienia i sympatii

Pisałem o tym również w artykule na blogu pt. Lubi, szanuje, kupuje. Sprzedażowe fundamenty. Kupujemy od tych, których lubimy. Jesteśmy gotowi na odstępstwa dla tych, których darzymy sympatią. Jest to naprawdę ogromna siła i warto zadbać o to, żeby ludzie nas lubili. A jak to zrobić? Napisano o tym wiele książek. W skrócie:

• słuchaj – ludzie uwielbiają mówić i czuć, że ktoś się tym, co mają do powiedzenia, naprawdę interesuje;
• szukaj podobieństw – to nieprawda, że przyciąga nas to co różni. Klient mówi o rodzinie – opowiedz o swojej. Wymieniaj się doświadczeniami;
• wyluzuj – lubisz sztywniaków? Pewnie niezbyt. Wyluzuj bo stres na pewno Ci nie pomoże;
• pokaż ludzką twarz– popełniasz błędy, nie jesteś idealny, masz uczucia. Jeżeli chcesz, żeby inni Cię lubili to nie udawaj robota.

6. Reguła autorytetu

Kto poleca leki w reklamach TV? Lekarze. A kto nowe buty sportowe? Gwiazdy sportu. Ludzie potrzebują autorytetów i są skłonni im zaufać.

W podlinkowanym powyżej artykule rozwijam również temat autorytetu i przywołuję kontrowersyjny eksperyment Milgrama (rażenie prądem i takie sprawy). Zajrzyj. Nawet podlinkuję jeszcze raz, żebyś nie musiał szukać – wpis o autorytecie.

7. Reguła niedostępności

Czyli klasyczne „ostatnie sztuki” lub „ktoś inny jest też zainteresowany tym mieszkaniem”. Działa bo… nie wiemy czy oferent mówi prawdę. Czasem tak, czasem nie. Niemniej, po pierwsze – kiedy myślimy, że możliwość zakupu jest ograniczona czasowo to jesteśmy niejako zmuszeni szybciej podjąć decyzję. Po drugie – to co niedostępne wydaje się bardziej atrakcyjne. Nie jesteś pewny czy tak jest ? To przypomnij sobie pierwsze podboje miłosne.

Każda z powyższych reguł jest początkiem dla szeregu technik negocjacyjnych. Czasem etycznych, a czasem wątpliwych moralnie. Zarówno o jednych i o drugich napiszę w kolejnych artykułach z serii o negocjacjach.

PS. Niektórzy podają, że jest 6 zasad wg Cialdiniego, niektórzy że 7 (tak jak ja teraz). Prawda jest taka, że to zależy jak się potraktuje dane kwestie z książki. To co nie ulega wątpliwości to to, że warto ją przeczytać – i poznać pełną treść.

Bibliografia

*Robert Cialdini, Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i Praktyka, przeł. Bogdan Wojciszke, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 1996.

Współczesne zarządzanie wymaga od menedżerów elastyczności, szybkości w podejmowaniu decyzji oraz skutecznego monitorowania wyników. Wiele firm wciąż polega na manualnych procesach, które spowalniają pracę i obciążają zespoły niepotrzebnymi zadaniami operacyjnymi. Automatyzacja pozwala na usprawnienie kluczowych obszarów zarządzania, od koordynacji pracy zespołu po analizę wyników biznesowych. Dzięki nowoczesnym technologiom menedżerowie mogą delegować powtarzalne obowiązki systemom, co oszczędza czas i zmniejsza ryzyko błędów.

Artykuł został przygotowany przez Damiana Sękalę z DASX. Zachęcam do lektury, ponieważ daje wiele wartościowych wskazówek, które mogą być wykorzystane w praktyce menedżerskiej. Szczególnie, że automatyzacja i sztuczna inteligencja nie jest już ciekawostką, a prawdziwym game-changerem.

Automatyczne raportowanie i analiza danych w czasie rzeczywistym umożliwiają podejmowanie lepszych decyzji opartych na aktualnych informacjach. Systemy workflow mogą zastąpić ręczne śledzenie postępów projektów, zapewniając lepszą kontrolę nad zadaniami. Narzędzia AI mogą wspierać menedżerów w przewidywaniu trendów oraz rekomendowaniu optymalnych działań. Firmy, które wdrażają automatyzację, szybciej reagują na zmieniające się warunki rynkowe i zwiększają swoją konkurencyjność. Automatyzacja nie jest już tylko dodatkiem, ale staje się koniecznością w efektywnym zarządzaniu zespołami i projektami. Kluczowe pytanie brzmi: jak skutecznie wdrożyć automatyzację, by realnie odciążyć menedżera i zwiększyć efektywność jego pracy?

Automatyzacja w zarządzaniu zespołem

Dzięki narzędziom do automatyzacji menedżerowie mogą efektywniej delegować zadania i monitorować postępy zespołu. Systemy takie jak Asana, Trello czy ClickUp pozwalają na przypisywanie zadań do konkretnych osób i automatyczne aktualizowanie statusu projektów. Inteligentne kalendarze synchronizują harmonogramy spotkań, eliminując konieczność ręcznego ustalania terminów. Automatyczne przypomnienia o nadchodzących deadline’ach pomagają unikać opóźnień i zapewniają płynny przebieg pracy. Wbudowane w systemy zarządzania zespołem funkcje raportowania pozwalają na bieżąco analizować wydajność pracowników i wprowadzać odpowiednie korekty. Chatboty i automatyczne powiadomienia ułatwiają komunikację w zespole, redukując liczbę niepotrzebnych e-maili i wiadomości. Platformy HR automatyzują procesy związane z onboardingiem nowych pracowników, dzięki czemu ich wdrażanie do zespołu przebiega szybciej i sprawniej. Automatyzacja oceny wyników pracy pozwala menedżerom podejmować decyzje oparte na rzetelnych danych, a nie subiektywnych odczuciach. Integracja narzędzi do zarządzania projektami z systemami CRM czy ERP zapewnia spójność danych i eliminuje potrzebę ich ręcznego wprowadzania. W efekcie menedżerowie mogą poświęcić więcej czasu na działania strategiczne, zamiast zajmować się rutynową koordynacją zadań.

Agencja marketingowa wdrażająca automatyzację zarządzania projektami

Agencja marketingowa zatrudniająca 30 specjalistów borykała się z problemem chaotycznej organizacji pracy i nadmiernej liczby spotkań statusowych. Projekty były zarządzane za pomocą arkuszy kalkulacyjnych, a aktualizacje postępów wymagały ręcznego raportowania. Wdrożenie platformy ClickUp pozwoliło na automatyzację przypisywania zadań i śledzenia postępów w czasie rzeczywistym. Każdy członek zespołu otrzymywał automatyczne powiadomienia o nowych zadaniach oraz przypomnienia o nadchodzących terminach. Dzięki integracji z Slackiem menedżerowie mogli otrzymywać powiadomienia o zakończonych etapach projektu bez konieczności wysyłania e-maili. W efekcie liczba statusowych spotkań zmniejszyła się o 40%, a czas poświęcony na koordynację projektów został skrócony o 30%.

Automatyzacja w monitorowaniu KPI i analityce biznesowej

Monitorowanie kluczowych wskaźników efektywności (KPI) jest niezbędne do oceny postępów i skuteczności działań biznesowych. W tradycyjnym modelu menedżerowie często muszą ręcznie analizować dane, co jest czasochłonne i podatne na błędy. Automatyczne generowanie raportów pozwala na natychmiastowy dostęp do aktualnych informacji, co ułatwia podejmowanie szybkich decyzji. Narzędzia BI, takie jak Looker Studio, Tableau czy Power BI, automatycznie analizują duże zbiory danych i wizualizują wyniki w przejrzysty sposób. Integracja systemów CRM z analityką sprzedażową pozwala śledzić konwersję leadów i skuteczność działań marketingowych bez konieczności ręcznego zestawiania danych. Automatyczne alerty informujące o odchyleniach od założonych celów pozwalają menedżerom reagować w czasie rzeczywistym na niepokojące zmiany. Analiza predykcyjna oparta na AI może identyfikować trendy i rekomendować strategie optymalizacyjne jeszcze zanim pojawią się problemy. Automatyzacja procesu raportowania KPI eliminuje ryzyko ludzkich błędów i pozwala na bardziej obiektywne podejmowanie decyzji. Narzędzia do analizy nastrojów klientów automatycznie przetwarzają opinie i recenzje, co pomaga menedżerom lepiej zrozumieć potrzeby rynku. Centralizacja danych w jednym systemie pozwala uniknąć rozproszenia informacji i zapewnia pełną kontrolę nad wynikami działalności. Menedżerowie, którzy korzystają z automatycznych systemów analitycznych, mogą szybciej identyfikować obszary wymagające poprawy i skuteczniej skalować swoje działania.

E-commerce optymalizujący monitorowanie KPI i sprzedaż

Duży sklep internetowy sprzedający elektronikę zmagał się z problemem ręcznego raportowania wyników sprzedaży i skuteczności kampanii marketingowych. Codzienna analiza wyników w arkuszach kalkulacyjnych zajmowała zespołowi analityków wiele godzin, a brak bieżącego podglądu KPI utrudniał podejmowanie szybkich decyzji. Firma zdecydowała się na wdrożenie Looker Studio zintegrowanego z Google Analytics, systemem CRM oraz platformą reklamową Google Ads i Facebook Ads.

Dzięki automatycznemu generowaniu raportów menedżerowie mogli w czasie rzeczywistym śledzić konwersję sprzedaży, ROI kampanii marketingowych oraz średnią wartość zamówienia. Dodatkowo wdrożono alerty, które powiadamiały zespół o nagłych spadkach konwersji lub wzrostach kosztu pozyskania klienta (CPA).

Wprowadzenie analizy predykcyjnej opartej na AI pozwoliło przewidywać, które produkty będą miały największe zainteresowanie w kolejnych miesiącach, co pomogło w lepszym planowaniu stanów magazynowych. Dzięki centralizacji wszystkich danych w jednym systemie firma skróciła czas analizy KPI o 70%, co pozwoliło szybciej reagować na zmieniające się trendy rynkowe i zwiększyć efektywność działań marketingowych.

Automatyzacja procesów decyzyjnych

Skuteczność menedżera zależy nie tylko od monitorowania wyników, ale także od umiejętności szybkiego podejmowania trafnych decyzji. Automatyzacja procesów decyzyjnych pozwala na wykorzystanie danych w czasie rzeczywistym do optymalizacji działań biznesowych. Systemy CRM z wbudowaną sztuczną inteligencją mogą automatycznie kwalifikować leady i rekomendować najbardziej efektywne strategie sprzedażowe. Automatyczne workflow pozwala na błyskawiczne zatwierdzanie wniosków, eliminując konieczność wieloetapowego zatwierdzania dokumentów. Narzędzia do automatycznej analizy ryzyka wspierają menedżerów w identyfikacji potencjalnych zagrożeń i szans rynkowych. Inteligentne algorytmy mogą sugerować optymalne alokowanie budżetu na kampanie marketingowe na podstawie wcześniejszych wyników. Automatyczne systemy do zarządzania zapasami mogą rekomendować optymalne poziomy magazynowe, redukując straty i poprawiając płynność operacyjną. Wdrożenie automatycznych systemów oceny wyników pracowników pozwala na bardziej obiektywne i sprawiedliwe decyzje dotyczące awansów czy premii. Systemy AI mogą analizować dane historyczne i przewidywać przyszłe wyniki, wspierając strategiczne planowanie. Integracja z systemami księgowymi pozwala na automatyczne generowanie faktur i monitorowanie płatności, redukując ryzyko zaległości. Menedżerowie, którzy wdrażają automatyzację procesów decyzyjnych, mogą działać szybciej, skuteczniej i z mniejszym marginesem błędu.

Automatyzacja procesów biznesowych staje się kluczowym narzędziem wspierającym menedżerów w codziennej pracy. Dzięki nowoczesnym systemom można usprawnić zarządzanie zespołem, monitorowanie wyników oraz podejmowanie decyzji w sposób bardziej efektywny. Wykorzystanie inteligentnych narzędzi pozwala na eliminację powtarzalnych zadań, co daje więcej czasu na działania strategiczne. Automatyczne raportowanie i analiza KPI umożliwiają lepszą kontrolę nad wynikami biznesowymi i szybsze reagowanie na zmiany. Systemy AI wspierają w podejmowaniu decyzji, identyfikując potencjalne zagrożenia i rekomendując najlepsze działania. Menedżerowie, którzy wdrażają automatyzację, mogą znacząco zwiększyć efektywność swojej pracy i skuteczniej zarządzać firmą. Optymalizacja procesów za pomocą technologii pozwala firmom rosnąć bez konieczności zwiększania zasobów ludzkich. Wdrożenie odpowiednich narzędzi zmniejsza ryzyko błędów i poprawia jakość pracy całego zespołu. Automatyzacja nie tylko ułatwia codzienne zarządzanie, ale również buduje przewagę konkurencyjną na rynku. W przyszłości menedżerowie, którzy skutecznie wykorzystają automatyzację, będą mieli większe szanse na sukces w dynamicznym świecie biznesu.

Analiza PEST to jedno z kluczowych narzędzi strategicznych, które pozwala na zrozumienie wpływu otoczenia na działalność firmy. Jest stosunkowo prosta w wykonaniu, a jednocześnie dostarcza wartościowych informacji, które pomagają w podejmowaniu lepszych decyzji biznesowych.

Nazwa PEST pochodzi od pierwszych liter czterech kluczowych obszarów analizy: Polityki, Ekonomii, Społeczeństwa raz Technologii.

Analiza PEST pozwala ocenić czynniki makrootoczenia, które mają wpływ na funkcjonowanie firmy. Dzięki niej można:

• przewidzieć potencjalne zmiany w otoczeniu,

• zidentyfikować zagrożenia oraz szanse,

• dostosować strategię do aktualnych warunków rynkowych.

Analiza PEST jest szczególnie przydatna, gdy firma planuje wejście na nowy rynek, wprowadzić nowy produkt (lub usługę) albo chce ocenić, jak zmiany w otoczeniu mogą wpłynąć na jej bieżącą działalność.

Jak przeprowadzić analizę PEST?

Aby dobrze przeprowadzić analizę, należy skupić się na jej składowych. Przyjrzyjmy się im.

1. Czynniki polityczne

Ten obszar obejmuje wszystkie czynniki związane z regulacjami, polityką rządu oraz stabilnością polityczną w danym kraju. Zastanów się nad następującymi pytaniami:

• Jakie są aktualne regulacje prawne dotyczące Twojej branży?

• Czy istnieją zapowiadane zmiany w prawodawstwie?

• Jak wygląda sytuacja polityczna – czy jest stabilna?

• Jakie podatki lub ulgi mogą wpłynąć na Twoją działalność?

Praktyczna wskazówka:
Jeśli prowadzisz działalność międzynarodową, śledź politykę handlową i relacje międzynarodowe. Sankcje, cła czy umowy handlowe mogą znacząco wpłynąć na Twoje koszty i dostępność towarów.

2. Czynniki ekonomiczne

Czynniki ekonomiczne są kluczowe dla każdej firmy, ponieważ wpływają bezpośrednio na popyt,podaż oraz koszty prowadzenia działalności. W analizie warto uwzględnić:

• Wzrost gospodarczy – czy rynek, na którym działasz, się rozwija? Warto również zbadać głębokość i nasycenie rynku. Nawet jeżeli ten się nie rozwija, ale jest w dużej mierze niezagospodarowany – możesz znaleźć w nim miejsce. 

• Inflację i stopy procentowe – jak wpływają na siłę nabywczą Twoich klientów?

• Bezrobocie – czy masz dostęp do odpowiednich pracowników?

• Płace w danej branży – to będzie istotne przy planowaniu kosztów. Przykładowo, jeżeli zamierzasz działać w IT, musisz zapewne liczyć się z wysokimi kosztami zatrudnienia.

• Kursy walutowe – istotne, jeśli importujesz lub eksportujesz.

Praktyczna wskazówka:
Monitoruj raporty gospodarcze i prognozy ekonomiczne. Na przykład, jeśli spodziewasz się recesji, rozważ wdrożenie strategii defensywnej, takiej jak optymalizacja kosztów.

3. Czynniki socjalne

Zmiany w społeczeństwie wpływają na preferencje konsumentów, ich potrzeby oraz oczekiwania. Skup się na takich aspektach jak:

• Trendy demograficzne – czy starzejące się społeczeństwo zmienia Twoją grupę docelową?

• Styl życia – czy Twoje produkty są zgodne z aktualnymi trendami?

• Zmiany wartości społecznych – jak rosnąca świadomość ekologiczna wpływa na Twój biznes?

Praktyczna wskazówka:
Zwracaj uwagę nie tylko na to, co dzieje się obecnie – próbuj przewidywać, jakie zmiany mogą dopiero nadejść. Na przykład, popularność pracy zdalnej wpłynęła na wzrost popytu na meble biurowe do domów. Z kolei zjawisko starzenia się społeczeństwa wskazuje na to, że czasem warto, przy planowaniu oferty, wziąć pod uwagę potrzeby ludzi w zaawansowanym wieku (np. proste telefony z dużymi przyciskami).

4. Czynniki technologiczne

Technologia rozwija się dynamicznie i nieustannie zmienia sposób prowadzenia biznesu. W tej części analizy warto zwrócić uwagę na:

• Nowe technologie w Twojej branży – czy możesz je wykorzystać, aby zyskać przewagę konkurencyjną?

• Automatyzację – jak możesz zredukować koszty dzięki nowoczesnym rozwiązaniom?

• Cyfryzację – czy Twoja firma jest wystarczająco obecna online?

• Innowacje w zakresie ekologii – np. technologie pozwalające zmniejszyć ślad węglowy.

Praktyczna wskazówka:
Regularnie analizuj działania konkurencji. Jeśli Twoi rywale wdrażają nowe technologie, być może czas, abyś zrobił to samo.

Przykład zastosowania analizy PEST w praktyce

Załóżmy, że prowadzisz firmę produkującą zdrowe przekąski i rozważasz ekspansję na rynek niemiecki. Wykorzystując analizę PEST, możesz ocenić:

• Czynniki polityczne: Stabilna sytuacja polityczna, ale rosnące regulacje dotyczące opakowań ekologicznych.

• Czynniki ekonomiczne: Coraz wyższy poziom zarobków konsumentów, ale także wyższe koszty produkcji.

• Czynniki socjalne: Coraz większa świadomość zdrowotna oraz zainteresowanie produktami bio.

• Czynniki technologiczne: Możliwość wdrożenia nowych technologii pakowania, które spełnią rygorystyczne normy ekologiczne.

Dzięki takiej analizie zyskujesz pełniejszy obraz rynku i jesteś w stanie dostosować ofertę oraz strategię do jego specyfiki.

Najczęstsze błędy w analizie PEST

Dokonując analizy warto wystrzegać się pewnych błędów, takich jak:

1. Zbyt ogólne podejście – nie skupiaj się wyłącznie na globalnych trendach, ale rozważ lokalne czynniki, które mają wpływ na Twoją działalność.

2. Brak regularnych aktualizacji – otoczenie biznesowe zmienia się dynamicznie, więc analiza PEST powinna być aktualizowana. Warto też analizować otoczenie w przód.

3. Ignorowanie jednego z obszarów – wszystkie cztery filary analizy są równie ważne i wzajemnie na siebie wpływają.

Analiza PEST – wykonać samemu czy zlecić doradcy biznesowemu?

Analizę można przeprowadzić zarówno samemu, jak z doradcą biznesowym. Indywidualna praca na pewno jest tańsza i jeżeli masz odpowiednią wiedzę – najpewniej sobie poradzisz. Doradca jednak potrafi spojrzeć na firmę z boku, obiektywnie – a to bywa bardzo cenne. Odradzałbym jednak powierzanie całej pracy konsultantowi. Nawet jeżeli zlecisz przeprowadzenie analizy firmie zewnętrznej, wciąż powinieneś uczestniczyć w procesie. W końcu to Ty najlepiej znasz swoją firmę.

Podsumowanie

Analiza PEST to narzędzie, które pozwala lepiej zrozumieć otoczenie Twojej firmy i przygotować się na potencjalne zmiany. Regularne przeprowadzanie takiej analizy pomaga unikać ryzyk i wykorzystywać szanse, które pojawiają się w dynamicznie zmieniającym się świecie biznesu.

Pamiętaj – kluczem do sukcesu jest nie tylko analiza danych, ale przede wszystkim ich wykorzystanie w praktyce zarządzania. Nawet najlepsza analiza nic nie da, jeżeli nie weźmiesz pod uwagę ich wyników w planowaniu strategicznym i codziennej pracy.

W tym tekście przedstawiam esencję na temat quiet quittingu i potencjalnych zagrożeń. To ważne, bo statystyki są przerażające.

Chociaż napisałem cały artykuł o quiet quitting, mam świadomość, że nie wszyscy czytelnicy bloga mieli okazję się z nim zapoznać. Uznałem jednak, że temat jest na tyle ważny, że należy chociaż w skrócie go poruszyć.

Statystyki

Instytut Gallupa w badaniu „“State of the Global Workplace: 2022 Report” wskazuje, że spośród pracujących Europejczyków, tylko 14% jest zaangażowanych w zawodowe czynności. Inne badanie tegoż instytutu wykazało, że ponad połowa światowej siły roboczej jest w trybie quiet quitting.

Quiet quitting to nie to co myślisz

Kiedy sam usłyszałem o tym zjawisku, pomyślałem że to takie odchodzenie z pracy w tajemnicy przed menedżerem. Że ludzie szukają pracy, chodzą na rozmowy rekrutacyjne, a może mają już nawet jakieś wstępne ustalenia z rekruterami. Ale to nie to. Quiet quitting polega na tym, że pracownicy co prawda pracują, ale robią to w sposób bardzo dosłowny tj. ściśle trzymają się wyznaczonej listy obowiązków i nie robią nic ponadto. Nie szukają nowych projektów, nie robią nic „ekstra”, nie utrzymują relacji z innymi zatrudnionymi w organizacji.

Ale przecież w pracy chodzi o to, żeby pracować…

Niby tak. Poza tym wymaganie od kogoś, żeby robił więcej niż ma wpisane w umowie, to przecież wyzysk, prawda? Właśnie dlatego raczej trudno do kogoś mieć pretensje (czy wręcz zwolnić) za to, że robi tylko to co do niego należy. Z drugiej strony ciężko też go awansować, bo w organizacji promuje się raczej osoby, które szukają wyzwań, są zaangażowane, mają dobre relacje z zespołem i dają wartość dodaną.

Dlatego potrzebujesz menedżera a nie prawnika. Zarządzanie to w dużej mierze „miękka gra” tj. oparta na umiejętnościach miękkich. Gdyby wszystko dało się zawrzeć w umowach i instrukcjach stanowiskowych – po co menedżer, po co lider?

Ciche odchodzenie a zdrowie psychiczne

Samo quiet quitting stoi w odwrocie do kultu przepracowania i harówki non-stop. I to jest godne pochwały. Jednak żadna skrajność nie jest dobra. Zróbmy tutaj kropkę. Podsumujmy: mniej pracy i więcej czasu dla siebie jest dobre dla zdrowia psychicznego.

Teraz przyjrzyjmy się drugiej stronie medalu. Człowiek aby był szczęśliwy :

• musi mieć poczucie celu;
• powinien mieć dobre relacje z otoczeniem (również w pracy);
• powinien się rozwijać i podnosić sobie poprzeczkę.

Wszystkie powyższe warunki powinny występować nie tylko w życiu prywatnym, ale i zawodowym, w którym przecież spędzamy znaczną część życia. Czas na drugie podsumowanie: apatia nie jest dobra dla zdrowia psychicznego i dotyczy to również miejsca pracy.

Quiet quitting a wypalenie zawodowe

Bywa, że quiet quitting jest pokłosiem wypalenia zawodowego, które bierze się często z niedoceniania przez szefa, pracy po godzinach, brania za dużo na swoje barki. Czy wtedy pójście w drugą skrajność jest odpowiednią drogą? Jak już wskazałem – skrajności nie są dobre. Jeżeli ktoś ma problem z wypaleniem zawodowym, dobrze żeby o tym z kimś porozmawiał, najlepiej ze specjalistą.

Podsumowanie trzecie: chodzenie do specjalisty od zdrowia psychicznego nie jest wstydem a wyrazem odwagi. I jest potrzebne.

Co może zrobić menedżer, aby aktywizować pracowników?

„Ciche odchodzenie” to nie tylko możliwe zagrożenia dla pracownika, ale i realne dla pracodawcy – większa rotacja w firmie, mniejsze zadowolenie pracowników, gorsza kultura pracy, pogorszenie relacji wewnątrz organizacji, niższa wydajność.

Co menedżer może zrobić? Jest kilka parametrów, które w firmie można usprawnić.

Wynagrodzenie pieniężne

Ludzie mają w sobie bardzo duże poczucie sprawiedliwości, szczególnie w kontekście tego, żeby nie być stratnym. Jak mówi stare powiedzenie : jeżeli udajesz, że płacisz, to ktoś udaje że pracuje – a przynajmniej nie zrobi nic ponadto, za co płacisz. Z kolei jeżeli wymagasz więcej, na przykład przesiadywania w pracy ponad normę – powinieneś płacić nadgodziny.

Wynagrodzenie niepieniężne

Nie chodzi tym razem o benefity, a o samo docenianie tego, że ktoś robi więcej, daje wartość dodaną. Dobre słowo, pochwała, zaangażowanie do ciekawego projektu – to również jest forma wyrażenia wdzięczności. Jeżeli nie doceniasz czyichś starań, to prędzej czy później przestanie on się starać.

Uczciwość i zaufanie

Bardzo łatwo zmniejszyć zaangażowanie pracowników. Wystarczy, że nie będziesz wywiązywał się z umów, ustaleń. Jeżeli będziesz tak traktował ludzi, przestaną chcieć dla ciebie pracować.

Kolejnym aspektem jest zaufanie międzyludzkie w miejscu pracy. Nie możesz pozwalać na zagrywki zakulisowe i inne nieetyczne zachowania. Stabilne zasady i transparentność sprzyjają budowaniu zaufania.

Z kolei pracownicy firm z wysokim poziomem zaufania wykazują większe zaangażowanie, wyższą produktywność i niższy poziom stresu*.

Poczucie wspólnoty

Mimo wszystko dobrze, żeby pracownicy, nawet jeżeli pozwalasz na pracę z domu, czasem byli w biurze. Żeby poznali innych ludzi, poznali procesy w firmie. Poczucie wspólnego celu i tego, że nie jest się trybikiem w maszynie, a częścią zespołu, jest bardzo istotne. Jeżeli pracownik interesuje się tylko swoim wycinkiem pracy i nie zna osobiście innych osób z organizacji – ciężko jest mieć mu za złe brak zaangażowania.

Rozmowa

Nie można każdego mierzyć swoją miarą, nie każdy chce oddawać karierze połowę życia. Nie każdy potrzebuje doniosłych sukcesów, ogromnych pieniędzy. Niektórzy chcą po prostu robić swoje i być szczęśliwymi. Dlatego trzeba wiedzieć, że nie każdy będzie się tak angażował jak szef. Niemniej jeżeli ktoś jest apatyczny, nie chce z nikim z firmy utrzymywać kontaktu, chce jak najszybciej uciec z biura – należy się zastanowić co jest powodem takiego stanu rzeczy, ponieważ to nie jest standard.

Menedżer nie tylko musi dobrze ustawiać liczby w tabelce i delegować zadania, ale musi być też liderem. Musi być wsparciem. Czasami dobrze porozmawiać z pracownikiem i dowiedzieć się skąd wynika jego stosunek do miejsca pracy. Może wtedy się dowiemy czegoś nie tylko o firmie, ale i o sobie. Kiedy zaś będziemy mieli wiedzę – będziemy mogli wprowadzić zmiany na lepsze.

***

*Paul Zak, The Neuroscience of Trust, Harvard Business Review, https://hbr.org/2017/01/the-neuroscience-of-trust [dostęp 04/03/2024].

PS. Równie niepokojącym zjawiskiem jest tzw. głośne odejście. Dowiedz się, czym jest loud quitting.