Teoria „martwego internetu” głosi, że treści (w tym blogi, artykuły czy wpisy w mediach społecznościowych) będą pisane głównie przez sztuczną inteligencję. Czy tak faktycznie będzie? Moim zdaniem nie do końca – lub tylko przez bardzo krótki czas.

Teoria dead internet ma sporą zasadność. Już dzisiaj ogrom artykułów na blogach jest pisanych przez AI. Co prawda, blogi tracą na popularności (ale tutaj jesteś, co wskazuje, że jednak są czytane), więc dodam, że to się odnosi również do innych treści tworzonych przez infuencerów – w tym na Instagramie, Tik-Toku, Theads czy X.

Jeżeli jesteśmy przy social media, to zobaczymy na nich content tworzony przez AI nie tylko w zakresie postów pisanych, ale również wideo – i nie mówię o tym, że sztuczna inteligencja stworzy skrypt rolki, ale że są tworzone awatary, które czasami od razu wyglądają na sztuczne (jak np. kreskówkowe wizerunki), czasami mniej, a czasami wręcz nie da się odróżnić ich od prawdziwych osób. AI wykorzystują również dziennikarze. I na koniec – oczywistym jest że organizacje na swoich platformach owned (pojęcie z zakresu strategii content marketingu, zachęcam do przeczytania posta, który linkuję) korzystają ze sztucznej inteligenci na potęgę.

Jeżeli chodzi o mnie – nie jestem hipokrytą i przyznaję, że również używam AI, w pewnym zakresie, na blogu czy w mediach społecznościowych. Jednak co do treści płatnych (np. artykułów na zlecenie) – oczywistym jest, że tam nie używam, chyba że do researchu (który i tak sam sprawdzam). Ale to już kwestia etyki.

Treści tworzone z użyciem sztucznej inteligencji są takie same, jak inne…

…w pewnym, najważniejszym sensie. Zgoda, wyglądają inaczej niż te, które napisze człowiek, chociaż przy odpowiednim promtowaniu i używaniu AI z głową – i to nie jest takie oczywiste. W końcu możemy poprosić, przykładowo ChatGPT, aby popełnił jakąś literówkę i nie silił się na zbytni profesjonalizm. Finalnie jednak, system ich oceny jest taki sam, jak w przypadku treści tworzonych przez ludzi. Co to oznacza?

To, co napisałem powyżej, oznacza tyle, że wciąż treści oceniają ludzie. Ktoś powie, że jednak w SEO liczą się roboty wyszukiwarek, więc można oszukać algorytm ilością contentu – wtedy odpowiem, że trochę tak, ale algorytmy robią wszystko, aby promować te treści, które niosą wartość dla ludzi (niezależnie czy to wiedza biznesowa, czy zabawne filmiki z psami), i każda zmiana algorytmu poprawia jego parametry tak, aby to właśnie tak działało. Czyli reasumując – oceniają ludzie. Co z tego wynika?

Liczy się jakość contentu

To się nie zmieni. Treść będzie kluczowa. Jeżeli uważamy, że AI tworzy wtórną papkę, to nie bójmy się „martwego internetu” – w końcu ta treść nie będzie się klikała, więc nie będzie popularna. Finalnie będzie się liczyło znowu to, co stworzy człowiek. Początki blogosfery i influencer marketingu promowały aspekt autorski i indywidualny. Teraz się to trochę zmienia, przez taki, a nie inny model Instagrama czy Tik-Toka, gdzie cały czas widzimy nowych autorów. W czasach, kiedy będziemy niebezpiecznie się zbliżać do urzeczywistnienia „dead internet” – wrócimy do tego, że to autor jest kluczowy.

Treść tworzona z wykorzystaniem sztucznej inteligencji może być lepsza

I często jest. Lepszy research, sprawdzenie pisowni i stylu, lepsze uporządkowanie, dostępna wiedza, wskazówki od AI, które pozwalają stworzyć lepszy tekst. Nie ma co się obrażać – treści, w których twórcy używają sztucznej inteligencji są na ogól lepsze, a w dodatku jest ich więcej, bo próg wejścia jest niższy i proces tworzenia łatwiejszy. Ale możesz myśleć inaczej. Wtedy, zgodnie z tym co napisałem powyżej – nastąpi naturalna selekcja treści – i wygrają te bardziej wartościowe.

Podobnie jest w biznesie

Uważam że podczas kreowania contentu należy wykorzystywać sztuczną inteligencję, aby optymalizować pracę, tworzyć więcej i lepiej. Jednocześnie nie warto jej oddawać sterów w pełni. Jeżeli jednak większość ludzi w swoich kreacjach będzie stawiać na stuprocentowe wykorzystanie AI – ci, którzy tego nie zrobią, wyróżnią się, dodadzą aspekt ludzki i wygrają w walce o uwagę czytelnika, obserwatora czy użytkownika.

W biznesie jest podobnie. Należy wdrażać AI, bo konkurencja już zapewne to robi. A jak nie robi, to tym lepiej – my zacznijmy, bo będziemy skuteczniejsi. Niemniej w momencie, kiedy w wielu w organizacjach zamiast menedżerów decyzje będzie podejmował algorytm – wygrają te firmy, które do tego nie dopuszczą. Więcej na ten temat napisałem tutaj: czy sztuczna inteligencja zastąpi menedżerów?

A co będzie, jeżeli jednak teoria „martwego internetu” się ziści? Cóż, zgodnie z tym, co właśnie napisałem, może się tak stać tylko pod warunkiem, że ludzie będą preferowali sztuczne treści. Czyli trochę jak w związku. To będzie wspólna decyzja. Więc nie ma co się boczyć.

7 kroków do poprawy jakości życia brzmi zbyt… prosto. Jednak czasami naprawdę niewiele trzeba do zmiany. Przeczytaj wpis, który przygotowałem na Światowy Dzień Wellness.

Tak, to prawda – Światowy Dzień Wellness istnieje i obchodzimy go dzisiaj – 13 czerwca. Warto od razu zdać sobie sprawę, że poprzez wellness nie rozumiemy w tym kontekście zabiegów SPA i odbudowy biologicznej a raczej dobre życie – w zdrowiu i w zgodzenie ze sobą. 

Wstęp – przejście na kulturę rezultatów

Ludzie lubią kontrasty i uproszczenia, a szczególnie dychotomię, dwudzielność. Różnicują rzeczy na czarny-biały, zły-dobry. Spokojnie, nie będę prawił morałów i pisał o barwach szarości. Chodzi mi bardziej o to, że czasem nie ma dychotomii tam, gdzie ludzie jej szukają. Ludzie szukają często korelacji ujemnych czyli jak ładny, to i głupi, jak bogaty, to zły, a jak wypoczęty, to na pewno leniwy i biedny. A jednak jak pokazują liczne przykłady oraz współczesna nauka, do życia należy podchodzić holistycznie, całościowo. Dlatego życiowego dobrostanu nie należy utożsamiać z brakiem pracowitości, co niestety ma miejsce.

Obecnie mamy kulturę zapieprzu, szczególnie w krajach, które dopiero się bogacą (czyli np. Polska). Dobrze się pochwalić, że wczoraj się nie spało, bo pracowało. Bo urlopu to się miało od 10 lat. Bo oczy szczypią od pracy, ale jesteśmy twardzi. To źle.

Oczywiście czasem faktycznie trzeba mocniej poświęcić się pracy. Ale często też warto odpocząć, nieco zwolnić, rozejrzeć się. I wbrew pozorom dzięki temu mieć jeszcze lepsze wyniki.

Przyjrzyjmy się teraz temu, jakie można zrobić pierwsze kroki prowadzące do życiowego dobrostanu. Nie tylko biznesowego, ale i osobistego.

1. Sen

Człowiek, który się nie wysypia jest nie tylko nieefektywny i mniej kreatywny. Niedobór snu oznacza również brak kontroli emocji i spadek sił intelektualnych. Jeżeli cały czas zarywamy noce – prędzej czy później zapłacimy za to cenę.

Jeżeli jesteśmy niewyspani nie tylko nie potrafimy zarządzać emocjami, ale również je źle odczytujemy, nie potrafimy emocji innych osadzić w odpowiednim kontekście. 

Pamiętajmy również, że kiedy my śpimy, nasz umysł cały czas pracuje – porządkuje informacje, dzięki czemu to, co wieczorem wydawało się skomplikowane, rano może już być zrozumiałe.

Dobrze chodzić spać stałych porach i zadbać o jakość snu. W tym celu powinniśmy ograniczyć (lub wykluczyć) alkohol (nawet jedno piwo może bardzo negatywnie wpłynąć na sen), uprawiać ćwiczenia fizyczne w ciągu dnia i ograniczyć wpływ niebieskiego światła, które rozbudza. Aby nie mieć kontaktu z niebieskim światłem warto kilka godzin przed snem nie korzystać z urządzeń elektronicznych – telefonu, tabletu, laptopa. Jeżeli zaciekawił Cię ten temat, przeczytaj więcej o zdrowym śnie.

2. Dieta i suplementacja

Chude mięso, ryby, warzywa, owoce, orzechy. Do tego odpowiednia suplementacja – podstawą będą witaminy, minerały i kwasy omega-3. To zadziwiające, że nie wyobrażamy sobie sportowców, którzy nie dbają o dietę i suplementację, ale widok zapuszczonego biznesmena jest naturalny. A ten biznesmen czy menedżer codziennie przecież wykonuje ważną, kreatywną i nierzadko ciężką pracę umysłową. A mózg potrzebuje energii – mistrzowie szachowi podczas jednego dnia turnieju potrafią spalić nawet 6 tys. kalorii. Jeżeli zaciekawił Cię ten temat, przeczytaj więcej o suplementacji w biznesie.

3. Nauka odpoczywania

Po pierwsze – powinniśmy dać sobie czas na odpoczynek i nie czuć  z tego powodu wyrzutów sumienia. Jeżeli ciężko nam odpocząć – powinniśmy zacząć planować odpoczynek. Wiele wielkich odkryć w dziejach powstało podczas odpoczynku, kiedy umysł dryfował. Jeżeli nie nauczysz się odpoczywać – prędzej czy później się zajedziesz.

Ważne też, żebyśmy odpoczywali w zgodzie ze sobą. Powinniśmy robić to, co nam sprawia radość w danej chwili. Ekstrawertycy odpoczywają bawiąc się z innymi ludźmi, introwertycy zaś często w samotności ograniczając bodźce. Nie starajmy się na siłę dopasować do sposobów odpoczynku innych osób, ponieważ wtedy tak naprawdę nie odpoczniemy.

Kolejna sprawa to hobby. Co prawda, praca może być pasją, ale warto mieć też inne zainteresowania. Dobrze się czasem oderwać od spraw biznesowych.

4. Sport

Sport nie tylko pomaga ujarzmić emocje i oczyścić głowę, ale ma również zbawienny wpływ na neuroprzekaźniki w mózgu. Ludzie lubili kiedyś (wracamy do dychotomii) widzieć osoby wysportowane jako mniej inteligentne. Okazuje się, że jest wręcz odwrotnie – umysł dotleniony i pobudzony zupełnie inaczej pracuje. Jeżeli czujemy w pracy apatię, dobrze jest wyjść na spacer, a nawet (jeżeli mamy taką możliwość w domowym gabinecie) dźwignąć hantle czy sztangę. Warto również wspomnieć o tym, że jeżeli za dnia uprawiamy sport – wieczorem łatwiej będzie nam zasnąć.

Sport uczy ponadto konsekwencji, wytrwałości, godzenia się z porażkami i zasad fair-play.

Pamiętajmy, że aktywność fizyczna to nie tylko wyczerpujące treningi. To także spacer, wybranie schodów zamiast windy lub roweru zamiast samochodu.

Zapewne zauważyłeś, że wiele bogatych ludzi wcale nie wygląda na bogatych. Z kolei atrakcyjne aktorki często mają zdjęcia w powyciąganych dresach. Czy oni nie dbają i wizerunek? Dowiedz się, czym jest efekt czerwonych trampek.

Jak na wstępie, sytuacja kiedy nie widać statusu ludzi sukcesu na pierwszy rzut oka, nie jest rzadkością. Często milionerzy, influencerzy i gwiazdy nie chodzą na co dzień wystrojeni. Wchodzą do salonu samochodowego czy butiku zegarkowego w dresie i dokonują zakupów na olbrzymie kwoty. Czy nie zależy im na wizerunku? 

Dzisiejszy wpis na blogu będzie kontrowersyjny. Jednak może podziałać jak zimny prysznic. Niezbyt przyjemny, ale potrzebny.

Można powiedzieć, że interesowałem się propagandą sukcesu „zanim to było modne”. Czytałem Jacka Walkiewicza (byłem nawet na jego wykładzie), Mateusza Grzesiaka, Briana Tracy’ego. Uważam, że wszystkie ich książki odmieniły moje życie, w szczególności napisana przez Tracy’ego Nie tłumacz się, działaj! odkryj moc samodyscypliny, której recenzję zapewne niedługo napiszę. Oczywiście czytałem również innych autorów, oglądałem mowy na TEDx, słuchałem podcastów z przedsiębiorcami i szukałem na własną rękę materiałów o tym, jak osiągnąć sukces.

Pamiętajmy jednak, że wszystko należy robić z umiarem, a jeżeli coś czytamy, oglądamy czy słuchamy – wciąż powinnyśmy to przerzucić przez filtr zwany zdrowym rozsądkiem.

Kiedy propaganda sukcesu wejdzie za mocno

Dzisiaj jednak, szczególnie w środowisku biznesowym, ludzie zamiast podążać drogą faktycznego rozwoju, karmią się banałami. Dochodzi do tego, że ktoś potrafi na LinkedIn wrzucić tekst na stronę A4 o tym, dlaczego nosi białe t-shirty.

Inny przykład, z wczoraj, pewna odnosząca sukcesy przedsiębiorczyni / influcenrka – wrzuciła wpis o tym, że nie dodała śmietany do sałatki (lub zupy). Bo nie wiedziała. I chwali się tym dodając jakże ważny morał, że jak widać życie nie jest idealne i nikt nie jest idealny. I to „odkrycie Ameryki” mamy dzięki temu, że w sałatce (lub zupie) nie było śmietany.

Można się tutaj z niej śmiać, ale to jest mimo wszystko doświadczony ekspert od mediów społecznościowych. I zakładam (no dajmy takie 90%), że dzieli się takim rzeczami dlatego, że ludzie tego chcą. Chcą słyszeć o tym, że ktoś nie dodał śmietany, bo dzięki temu sami czują że nie muszą być idealni.

To jednak był akcent humorystyczny. Teraz zobaczmy, kiedy zaczyna się robić niebezpiecznie.

W Tobie nie ma błędu. To świat jest zły

Świetny przykład z wczoraj i Tomasz Kammel. Opowiada o głównych powodach, dlaczego ktoś może nas nie lubić. Powód pierwszy i drugi (bo był w zasadzie tym samym) – bo ktoś nam zazdrości.

Miłe to, prawda? Pomyśleć, że ktoś nie czuje do nas sympatii, nie dlatego że zachowujemy się arogancko, gburowato lub w jeszcze inny sposób, ale dlatego że nam zazdrości. Okazuje się, że problem nie leży w nas. To niebezpieczne. Bo problem jednak może w nas leżeć.

Po pierwsze, często ktoś niczego nam nie zazdrości, a nasza osoba jest mu w zasadzie obojętna. Czasem też naprawdę nie ma czego zazdrościć. Jednak poszukajmy dalszy wymówek. Ona nas nie kocha, bo jesteśmy za dobrzy. Znacie to? A może wcale nie jesteśmy za dobrzy, może jest wręcz przeciwnie?

W pracy też tak bywa, że ktoś powie że szef nie docenia. A może jednak nie ma za co doceniać? Może powinniśmy się w czymś podciągnąć i wtedy szef zacznie doceniać?

Nie chodzi mi o to, żeby z marszu wejść na depresyjne tony. Jak jednak wiesz, jest to blog o zarządzaniu. Tutaj zarządzamy, a nie szukamy wymówek. Jeżeli zawsze znajdzie się winny (oczywiście nie my), nigdy nie poznamy prawdziwego powodu. Jeżeli go nie poznamy, nie będziemy mogli nad nim pracować (nim zarządzać). A wtedy poprawa i rozwój – będą niemożliwe.

Podsumowując ten punkt, nie namawiam też, żeby zawsze szukać problemu w nas. Czasem naprawdę szef nas nie docenia. Czasem ktoś naprawdę nam zazdrości. Czasem ktoś nas nie lubi, bo mamy inne poglądy, pochodzimy z innego środowiska społecznego, źle komuś się kojarzymy (np. bo znał kogoś podobnego do nas na kim się zawiódł i ma podświadomy uraz). Nie starajmy się każdemu przypodobać. Ale też nie wybielajmy się. Zachowajmy zdrowy rozsądek.

Rośnięcie poprzez ścinanie głowy

Mówi się, że jeżeli kogoś skrócisz o głowę, nie oznacza, że będziesz wyższy. Jeżeli chcesz być wyższy – musisz rosnąć. Abyś wiedział o co mi chodzi, wskażę kilka przykładów.

On jest bogaty, ale ja jestem dobrym człowiekiem – to, że on jest bogaty nie oznacza, że zły. Podobnie bieda nie oznacza, że ktoś jest dobry.

Ona jest piękna, ale na pewno głupia – a skąd wiesz? Może jednak jest bardzo inteligentna. Dlaczego bycie atrakcyjnym ma oznaczać niskie IQ?

Może nie mam formy, ale przynajmniej nie jestem głupim osiłkiem – czy naprawdę jakbyś zaczął ćwiczyć, stałbyś się głupi? Z tego co wiem nie ma korelacji. Chociaż jest, tylko odwrotna. Dobra forma oznacza zdrowie fizyczne, które rzutuje na procesy psychiczne i jasność myślenia.

Nie jesteś najlepszy… póki naprawdę nie będziesz

Propaganda sukcesu mówi nam, że jesteśmy najlepsi. Jak to było? „Jesteś zwycięzcą!”. Pytanie jednak, dlaczego jesteśmy najlepsi i w czym. Najłatwiej powiedzieć tak, kiedy nie mamy porównania. Czasem brakuje nam bardzo dużo do świetności, a czasami nawet do przeciętności. Należy to zaakceptować.

Akceptacja bycia w czymś kiepskim nie oznacza jednak, że godzimy się na ten stan rzeczy. Oznacza, że zdajemy sobie z tego sprawę. Kiedy zdamy sobie z tego sprawę, możemy pracować nad mankamentami i faktycznie być najlepszymi. Jednak nie będziemy najlepsi „z urzędu”. Dopiero praca może nas wznieść na wyżyny.

Przekładając to na bieznesowe tony – firma nie może powiedzieć, że jest najlepsza i już. Bo jak zmierzy Net Promoter Score lub popatrzy na zysk, może się okazać że jest daleko w tyle. Jeżeli manager to zignoruje, bo „on swoje wie”, biznes upadnie. Manager musi zdać sobie sprawę z dotychczasowych wyników. Zaakceptować je. A potem znaleźć to, nad czym trzeba pracować. Dzięki pracy nad tymi kwestiami – może odmienić swój biznes i faktycznie być na topie. Jednak wszystko zaczyna się od zrozumienia obecnej sytuacji.

Podsumowanie

Propaganda sukcesu, moim zdaniem, może być potrzebna, ponieważ motywuje i wskazuje pewną drogę. Musimy pamiętać jednak w tym wszystkim, aby nie zakłamywać rzeczywistości. Bo jeżeli to zrobimy, zamiast osiągać sukces, będziemy tylko czytali nowe książki, które „odmieniają życie”. A one nie odmieniają życia. Nadają kierunek. Pracę musimy zrobić sami.